In het Wolf Science Center in Oostenrijk worden honden en wolven in dezelfde omstandigheden bestudeerd. Dat geeft inzicht in hoe domesticatie het gedrag van honden heeft veranderd.

Wolven spreken al eeuwen tot de verbeelding: ze worden bewonderd, gevreesd en geromantiseerd. Maar hoewel hun DNA sterk lijkt op dat van honden, blijft de vraag hoe goed we ze écht begrijpen. Het Wolf Science Center in Ernstbrunn (Oostenrijk) kiest voor een bijzondere aanpak. In plaats van honden in huiselijke context en wolven in het wild te observeren, laten ze beide soorten opgroeien in vrijwel identieke omstandigheden. Dat levert vaak verrassende en soms tegenintuïtieve inzichten op. Inzichten die gevestigde opvattingen in vraag stellen.

Honden en wolven
Lina Oberließen is gedragswetenschapper en dierentrainer. Ze werkt al bijna tien jaar bij het centrum en heeft dagelijks direct contact met beide soorten. Haar observaties reiken verder dan wat gestandaardiseerde tests kunnen onthullen. “Mensen denken nog vaak dat wolven in strikte hiërarchieën leven, met een ‘alfadier’ aan de top”, zegt ze. “Maar dat klopt niet. We zien juist duidelijkere dominantiepatronen bij honden. Het idee van een alfawolf is achterhaald en misleidend.” Aan het Wolf Science Center worden alle dieren vanaf jonge leeftijd met de hand grootgebracht. Ze krijgen positieve training en leven in soortspecifieke sociale groepen. Het doel? Omgevingsfactoren uitschakelen en begrijpen hoe evolutie – en meer bepaald domesticatie – het gedrag van honden en wolven heeft gevormd. “Uiteraard houden we rekening met het welzijn van de dieren en behandelen we honden en wolven verschillend waar nodig”, zegt Lina. “Honden moeten dagelijks eten krijgen, terwijl wolven gewend zijn om grote maaltijden te eten en daarna dagenlang te vasten. In de winter verwarmen we de hondenhokken, want zij hebben niet de dikke vacht van de wolven.”

Lees het volledige artikel op de website van Woef.